Bethlehem se onwettige Israeli Muur

Bethlehem se onwettige Israeli Muur
(soos verskyn in Die Kerkbode, Desember 2011)

Die donker, hok-agtige staalgang van Checkpoint 300 in Bethlehem, Palestina, begin reeds om 02:00 opvul met die half-slapende liggame van diegene wat wag op die hekke se opening om 04:00. Dis meestal Palestynse werkers wat, as hulle nie betyds opdaag vir werk nie, hul werkgewerpermitte en dus hul inkomste verloor. Ander probeer hospitale bereik.

Tydens spitstyd op werksdae moet ongeveer 2500 mense daagliks hier deur die draaihek, metaalverklikker en die paspoortkontrole gaan. Soos baie ander kontrolepunte in die Wes-Oewer is hierdie Israeli-beheerde punt nie ‘n deurgang tussen Israel en die besette Palestynse gebied nie, maar binne-in Palestynse gebied.  Die prosedure kan ‘n paar uur duur en die hekke kan sonder aankondiging en onbepaald op enige punt sluit. Soms gebeur dit omdat ‘n soldaat homself skeer in die aangesig van diegene wat hul brood wil verdien, maar meermale is daar geen duidelike rede  nie.

Israel het in 2002 begin bou aan (wat algemeen bekend staan as) die Muur in die Wes-Oewer na ‘n reeks selfmoordbomaanvalle. 60% daarvan is reeds voltooid.

Die Internasionale Geregshof meen Israel “has the right, and indeed the duty, to respond in order to protect the life of its citizens (but) the measures taken are bound nonetheless to remain in conformity with applicable international law.”  Volgens die Internasionale Hof voldoen die Israeliese Muur nie aan toepaslike internasionale wette nie en hulle het Israel reeds in 2004 versoek om alle bouwerk te staak, voltooide dele af te breek “and to repeal or render ineffective forthwith all legislative and regulatory acts relating thereto”.

Maar deur die jare het Israel se planne vir die Muur herhaaldelik uitgebrei en die bouwerk gaan voort. ‘n Deel loop deur Bethlehem en die aangrensende distrik. Sedert bouwerk aan die Muur hier begin het, het Palestyne 520 hofsake in Israel aanhangig gemaak, meestal sonder enige effek.

Bethlehem se omliggende heuwels bied ‘n duidelike blik op hoe die Muur wegswenk van die internasionaal erkende grenslyn (die “Groen Lyn”) om vrugbare Palestynse landbougrond in te palm.  Wanneer dit klaar is, sal die Israeli Muur 709 km lank wees, dus meer as dubbel die lengte van die Groen Lyn.  Slegs 15% van die Muur sal wettig en op die Groen Lyn (of in Israel) wees met 85% daarvan onregmatig in Palestynse gebied.

Die dorp Al Walaja, wes van Bethlehem, is in 1948 uitgewis waarna talle inwoners vlugtelinge geword het. Dié wat terug gekeer het, het weer huise gebou, maar talle hiervan het tans slopingsbevele van Israel waarvan baie reeds uitgevoer is. Muna (40) en Aisa (50) Hagahla is op Maandag 3 Oktober onregmatig van hul familiegrond vervreemd ten spyte van hul regsaansoek.

Al Walaja is daardie oggend om 06:00 afgesper sodat niks buiten stootskrapers en soldate die dorp kon binne nie.  Teen 14:00 was 50 volwasse olyfbome reeds ontwortel en die nuwe “slegs-Israeli’s” pad en area vir die Muur reeds skoongeskraap was.

Ons het die middag saam met die Hagahla gesin in die skadu van ‘n boom gesit en kyk hoe die Israeli stootskraper se geel tentakel die ledemate van gebreekte, ontwortelde bome hys deur stofgevulde lug.

“Waarheen kan ek gaan?” het Muna gevra. “Die Israelis praat van menseregte, maar hulle respekteer dit nie.  Hierdie grond is ons brood en botter en dateer ses geslagte terug. Ons eet hieruit en verkoop die res om ander dinge te koop.  Wat het ons nou vir ons kinders?“

Artikels 47 and 49 van die Vierde Geneefse Konvensie verbied ‘n besetter om privaatgrond te konfiskeer en eienaarskap oor te dra aan sodanige besetter.

Ons was daar todat dit stil geraak het, die stof gesak het en die gewapende soldaat op die oorkantste heuwel saam met die stootskraper weg is. Die wind het opgekom.  Ek het bly kyk na die beskadigde bord van World Vision wat die dorp se fontein in 2003 herstel het. Wanneer dit klaar is, gaan die Muur hier alle landbougrond inpalm en die dorp afsluit van ander Palestynse gemeenskappe.

Bethlehem se area strek oor 660km2, maar Palestyne beheer net 13% daarvan, die meeste daarvan gefragmenteerd. Israel se onwettige setlaarsdorpe en Muur verbied Palestyne op die meeste van hul eie grond.

In die stad wat geboorte geskenk het aan ‘n Boodskapper van inklusiwiteit, menseregte en liefde, lei toergidse hul reisigers verby die onwettige Muur en die effek daarvan op Christen en Moslem inwoners.

Die Bethlehem EAPPI-span moniteer Checkpoint 300 elke dag vir vyf dae per week, twaalf maande van die jaar, reeds sedert 2003. Ek was daar op ‘n plasingsbesoek. Ons staan om 3:00 op om 3:40 by die kontrolehek te wees waar mense reeds sedert 2:00 wag.

EAPPI is die enigstes wat deur Israel toegelaat word om diens in die kontrolepunt te doen.  Ons tel hoeveel mense deur die normale ry gaan asook hoeveel deur die humanitêre lyn gaan en skakel die “Hot line” wanneer van die hekke sluit in ‘n poging om dit weer oop te kry.  Hiefdie nligting word deur die VN se Humanitêre afdeling gebruik om tendense te moniteer en aksie te neem waar nodig. Hulle gee weer op hul beurt die inligting aan politici en ander rolspelers.

Ons mag nie daar foto’s neem nie, ek kon net ‘n paar op redelik veilige plekke neem:

Ons begin in die donker werk… hier breek die dag

Wagtend

Let op die mense bo-op ander se skouers

Yanoun: peace and quiet?

Lower Yanoun (Area B, thus under Palestinian administration and under Israeli security)

Yanoun means “peace and quiet”.  It is easy to believe this when one’s eyes follow the contours of the  landscape.  But the hilltops are dotted with settlement outposts.  All movements in this ancient village are watched from the illegal Israeli settlement Itamar and its outposts.

The illegal Israeli settlement, Itamar

The village is situated in the hills south-east of the city of Nablus.  Ancient ruins in this town is considered by Biblical scholars to occupy the site of the ancient town of Janohah which belonged to the Tribe of Ephraim.

It is one of the smallest surviving villages in the occupied Palestinian territories after it was nearly wiped off the face of the map in 2002 when Israeli settlers invaded the village and forced the men, women and children from their homes. Mayor Rashed Murrar remembers the events of 2002:

They came with dogs and guns, every Saturday at night. They beat men in front of their children. One Saturday they said that they didn’t want to see anyone here next Saturday and that we should move to Aqraba. The whole village left that week.

The families returned to Yanoun following intense international media interest and with help from an Israeli peace group called Ta’ayush. (Living with Settlers, Thomas Mandal, 2006).

The International House (my home) in upper Yanoun (Area C, thus under full Israeli occupation and control)

Since 2003, at the invitation of the village mayor, there has been an international protective presence in Yanoun provided by the World Council of Churches’ Ecumenical Accompaniment Programme in Palestine and Israel (EAPPI).

Friday 23/9: Patrolling the road between upper Yanoun (Area C) and lower Yanoun (Area B)

The EAPPI presence has created some breathing space for the villagers of Yanoun and the level of settler of violence has reduced in recent years. Nevertheless, the underlying problems of lack of development due to being in Area C and the constant illegal confiscation of their land (and therefore their livelihood) remain massive challenges for the villagers.

The Yanoun farmers and their families still face regular intimidation and harassment from armed groups of settlers from Itamar settlement.

Hundreds of acres of land belonging to the villagers have been gradually stolen by the settlers – the villagers now  to grazing their sheep on the last remaining few acres of land in the valley. The hilltops and fields beyond are off-limits to the Palestinian farmers. If they attempt to reach their land they risk being shot on sight. Meanwhile, the Israeli settlers, supported by the Israeli government and army, construct agricultural facilities, houses, roads, and infrastructure to connect their illegal settlements and outposts, making a two-state solution an impossibility.

Late afternoon, herding the animals home.

The road to Nablus, reserved for (illegal) settlers only. Townsfolk from Yanoun use a different route which takes more than double the time it used to.

For a follow-up on an incident in July 2013 with armed Israeli settlers,
click here.